Makale, dindarlık, dinî başa çıkma ve hayat memnuniyeti arasındaki ilişki ve etkileşimi konu edinmektedir. Bu çerçevede emekliler üzerinde yapılan araştırmada, dindarlığın dinî başa çıkma ve hayat memnuniyeti üzerindeki rolünü ve dindarlık hayat memnuniyeti arasındaki ilişkide dinî başa çıkmanın aracı rolünü tespit etmek amaçlanmıştır. Ayrıca cinsiyet ve medeni durum değişkenlerinin dinî başa çıkma ve hayat memnuniyetiyle ilişkisi de araştırılmıştır. Araştırma, yaşları 41 ile 89 arasında değişen 200 emekli üzerinde gerçekleştirilmiştir. Dindarlık Ölçeği, Dinî Başa Çıkma Ölçeği ve Hayat Memnuniyeti Ölçeği'nden oluşan anket formu uygulanmıştır. Araştırmada ulaşılan bulgulara göre, emeklilerin "Hayra Yorma" ve "Allah'a Yönelme" gibi olumlu dini başa çıkma etkinliklerini kullanma eğilimi yüksektir. Ayrıca hayat memnuniyeti düzeyleri ortanın üzerindedir. Cinsiyet dinî başa çıkmanın "Dini Yalvarma" ve "Manevi Hoşnutsuzluk" alt boyutlarında anlamlı bir farklılık oluştururken, bireylerin hayat memnuniyeti düzeylerinde anlamlı bir farklılık oluşturmamıştır. Dindarlık hem olumlu dinî başa çıkma hem de hayat memnuniyeti üzerinde olumlu etkiye sahiptir. Olumlu dinî başa çıkmanın, dindarlık ile hayat memnuniyeti ilişkisinde kısmen aracı bir rolünün olduğu tespit edilmiştir.

This article examines the relationship between religiosity, religious coping and life satisfaction among retired people. Socio-demographic variables (gender, marital status etc.) are also examined in the study. Correlational survey method and questionnaire technique are used. The sample covers 200 retirees whose age range is from 41 to 99. "Religiosity Scale", "Religious Coping Scale", and "The Satisfaction with Life Scale" are applied. The findings indicate that retired people had the highest scores in two subscales of religious coping: "Heading towards God" and "Benevolent Religious Reappraisal". According to findings they also had high scores in life satisfaction. Gender was only significant variable on "Religious Pleading" and "Spiritual Discontentment" subscales. There was no significant relationship between gender and life satisfaction. According to regression analysis religiosity has positive effect on both positive religious coping and life satisfaction. Findings also indicated that positive religious coping is partial mediating factor on the relationship between religiosity and life satisfaction. Implications of these results and suggestions for future research are discussed