Din eğitimi, bilgi vermekten çok sevdirerek öğretmeyi amaçlayan bir eğitim alanıdır. Öğrenilen dini bilgilerin uygulama, özümseme aşamasına geçebilmesi için din eğitimi alan kişilerin din eğitimcisine ve dine karşı sevgi beslemesi gerekmektedir. Sevgiden yoksun bir din eğitiminin başarılı olması zordur. Dolayısıyla din eğitiminde sevdiren, kolaylaştıran metodlar, araçlar kullanılmalıdır. Din eğitimini kolaylaştıracak, zevkli hale getirecek araçlardan biri de sinemadır. Çoğunlukla din eğitimini engelleyen, zorlaştıran bir araç olarak kullanılan sinema filmleri, din eğitimine yardımcı bir araç olarak da kullanılabilmektedir.Bu düşüncelerden hareketle oluşturulan tezin ilk bölümünde Hollywood, İran ve Türk sinema tarihi din eğitimi açısından incelenmiştir. İkinci bölümde sinemanın bir eğitim aracı olarak insan ve toplum üzerindeki etki gücü ortaya konmuş ve bazı film türleri din eğitimi açısından değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde sinemanın yaygın din eğitiminde olumlu ve olumsuz yönde nasıl kullanıldığı tespit edilmiştir. Son bölümde ise örgün din eğitiminde filmlerin ne şekilde kullanılabileceği incelenmiştir.

Religious education is a field that focuses on teaching with love more than mere knowledge. Students must love their religion and their religious educators and desire to internalize and practice what they learn about their religion. Religious education is not successful if there is not love. The movies are one of the means for teaching about religion. Although movies have been used in the past to vilify religion, today the movies have great potential for promoting religious education.This dissertation has four sections. The first section is an overview of the Hollywood, Iran, and Turkish movie history from a religious point of view. The second section discusses the effect of movies on humans and society. The third section explains how to use movies in informal educational settings. The final section is a study of ways in which movies can be used in formal education.

305