Religia jako jeden z przedmiotów szkolnych pełniła w galicyjskich gimnazjach ważną funkcję edukacyjną, a jej istotną częścią składową była liturgika i biblistyka. W procesie nauczania najważniejszym środkiem dydaktycznym był podręcznik szkolny. W ciągu kilkudziesięcioletniego okresu autonomii Galicji posługiwano się między innymi pracami Ludwika Lewartowskiego, Antoniego Tyca, Stanisława Puszeta, Władysława Jougana, Tomasza Dąbrowskiego i Szczepana Szydelskiego. W stopniowo unowocześnianych książkach autorzy starali się uwzględniać wskazania dydaktyki oraz najnowsze odkrycia archeologiczne. Ponadto prowadzono też liczne dyskusje w prasie i podczas zjazdów katechetów mające na celu modernizację procesu nauczania i zwiększenie wychowawczego oddziaływania na uczniów.