Türkiye’de 22.661 adet orman köyünde 7 milyondan fazla insan yaşamaktadır. Bu köylerle ilgili en temel mesele söz konusu orman köylerinin büyük bir bölümünün Türkiye’nin en yoksul gelir dilimi arasında yer almasıdır. Zengin bir bitki örtüsü ile çevrili olmaları nedeniyle dışarıdan bakıldığında oldukça cazip görünen bu köyler, ormanın gerek tarım alanları gerekse de hayvancılığın temeli olan meralar anlamında oluşturduğu kısıtlılıklar nedeniyle, geçim kaynakları bakımından dezavantajlı bir durumdadır. Orman köylerini konu alan bir araştırma üzerinde şekillenen bu makalede, ormanın köylü ve devlet arasında nasıl paylaşıldığı ya da nasıl bir egemenlik alanı olarak görüldüğü konusuna odaklanılmıştır. Makalede devlet köylü ilişkileri; ormanların mülkiyeti, korunması ve ormanlardan faydalanma bağlamında önce tarihi perspektifte ve yasal bir çerçevede, ardından da yakın zamanda yapılan antropolojik bir alan çalışmasının bulguları bağlamında ele alınmıştır.