گلدزیهر مستشرقین مجاری الاصل در بخش اول اثر مشهور خویش «العقیده و الشریعه فی الاسلامی» متعرض یحث عصمت نبی اکرم شده است.وی در مقاله « محمد و اسلام» با استناد به دلایلی، صلاحیت پیامبر اکرم را به عنوان «اسوه حسنه» کاملا رد و سپس با تکیه بر این ادعا، معصومیت ایشان را انکار می کند. اگر چه در واکنش به دیدگاه وی، پاسخ های موجزی از سوی محققان اسلامی داده شده است. بخش هایی از آن همچنان بی پاسخ مانده است؛ لذا پژوهش حاضر درصدد است با اتخاذ روش تحلیلی_ انتقادی، ضمن بیان دقیق نظریه گلذیهر در این خصوص و استخراج مبانی و مستندات نقلی و درون دینی وی هریک را به طور جداگانه مورد ارزیابی و مداقه قرار دهد. یافته های پژوهش از عدم تسلط و اشراف علمی گلدزیهر بر منابع اسلامی اعم از آیات و روایات و در نتیجه فهم ناقص و نادرست او حکایت می کند.