چکیده کیچ، گونه­ای ویژه از روابط بینامتنی محسوب می­گردد که می­توان جلوه­های گوناگون آن را در حوزه فرهنگ و هنر به خوبی مشاهده کرد. کیچ به محصولی اطلاق می­شود که متنی به شیوه تقلید و شبیه­سازی از پیش متن خود تولید شود. امروزه این نوع از روابط بینامتنی یعنی کیچ به­عنوان یکی از اصلی­ترین روش­های تولید لباس و پوشاک مورد استفاده قرار می­گیرد. در طول تاریخ همواره لباس یکی از عناصر فرهنگی و هویتی هر جامعه محسوب می­شود، اما امروزه با فراگیری پدیده­هایی مانند کیچ، «همانند­سازی پوششی» جای «تنوع پوششی قومی و بومی» را گرفته است. این مقاله می­کوشد تا با رویکرد نشانه­شناسی اجتماعی به مطالعه کیچ در جامعه ایرانی با تأکید بر حوزه مد و لباس بپردازد. برای چنین پژوهشی از دو روش «بینامتنیت» و به­ویژه «­نشانه­شناسی اجتماعی» با ویرایش لاندوفسکی استفاده خواهیم کرد. همانطور که می­دانید لاندوفسکی ویژگی­ها و روابط اجتماعی افراد را به چهار نظام نشانه­ای تقسیم می­کند: داندی، اسنوب، خرس و آفتاب­پرست، که در مرکز آن گروه مرجع قرار دارد. هر یک از این نظام­های اجتماعی رفتار خاص خود را دارند. کیچ رفتاری است که بیشتر به گروه اسنوب­ها باز می­گردد. بنابراین، در این پژوهش با استفاده از روش نشانه­شناسی بینامتنی و اجتماعی به مطالعه کیچ در نظام پوششی زنان ایرانی پرداخته خواهد شد. جامعه آماری این پژوهش ویترین­های بازار بزرگ تهران خواهد بود. کلیدواژه­ ها: کیچ، نشانه­ شناختی، مد، نظام پوششی، بینامتنیت. The role of Kitsch in Clothing Convergence Marzieh Namvar Motlagh, MA in Art Research, Professor at the University of Science and Culture, Tehran, Iran Kitsch is a particular type of intertextual relation whose various representations can be observed in the area of culture and science. When a text is produced through copying and simulating its pretext, the product is called Kitsch. Today this type of intertextual relations, that is, Kitsch, is widely used as a major method in producing clothing. Throughout history, clothing has always been a key element in defining the identity and culture of every nation; however, with today’s widespread use of phenomena such as kitsch, unified clothing has replaced clothing variety. This article tries to study kitsch in the Iranian community through a semiotic approach focusing on the clothing and fashion sector. The present study utilizes the “intertextuality” approach and the “social semiotics” approach, Landowski’s edition. Landowski divides social relations into four semiotic systems: dandy, snob, bear and chameleon, with a reference group in the center. Each of these social systems has their own behavior. Kitsch is behavior most associated with snobs. This paper will study kitsch in the Iranian women’s clothing system through an intertextual and social semiotic approach. The samples in this research are clothing retail pages on Instagram. Keywords: kitsch, semiotics, fashion, clothing system, intertextuality.

Linguistic Society of Iran