Semiotics of respect in "Zal O Mehrab" story in Shahnemeh Abstract Deconstruction is an approach derived from post structuralist semiotics in the 1960s by the French philosopher Jacques Derrida. It helps to understand the relationship between text and meaning. Some theorists such as Foucault, Lacan, and Kristeva developed their ideas about "deconstruction" and a "floating signifier". They expressed that a floating signifier can refer to more than one signified; it doesn't have referent in semiotics and discourse analysis. Shahnameh, the world's longest epic poem by Ferdowsi, contains a lot of signifiers which as Saussure believed may seem to have a particular and static signified at first sight. Although there are some examples like those mentioned, but some other instances have more than one prime meaning. This article is done on the basis of post structuralist semiotics of the story of "Zal o Mehrab" from Shahnameh. It tries to study the relationship between the signifiers of "respect" and their signifieds and also to discover the effect of these signifieds on social actions. It demonstrates that the signifier – signified relationship is not fixed and one signifier can involve more than one particular and agreed meaning. Keywords: respect, floating signifier, deconstruction, Derrida, semiotics, post structuralist. چکیده واسازی رویکردی است که تحت تأثیر نشانه­­شناسی پساساختگرایی و آثار نظریه­پردازانی چون فوکو[1]، لاکان[2]، کرستیوا[3] و بخصوص دریدا[4] شکل گرفت. به باور آنها دلالت هر دال می­تواند همزمان به چندین مدلول باشد. دال­های شناور تنها به معنای اولیه خود اشاره نمی­کنند و با گذر زمان، تغییر ارزش­ها و یا عمداً به معانی جدید و کاملاً متفاوتی پیوند می­یابند. شاهنامه فردوسی مملو از دال‌های مرتبط با مدلول­هایی است که در نگاه اول به دیدگاه سوسور[5] نزدیک است اما با بررسی دقیق­تر می­توان به مواردی اشاره کرد که با توجه به بافت و محتوای کلامی که در آن به کار رفته­اند، علاوه بر معنای اولیه، مفهوم دیگری را نشان می­دهند. ازاین­رو، این پژوهش بر اساس دیدگاه نشانه­شناسی پساساختگرا به مطالعه دال­های احترام در داستان زال و مهراب در شاهنامه پرداخته و به این نتیجه دست یافته است که اگر چه انتظار می­رود دال­های حوزه مفهوم احترام همچون «بوسیدن زمین»، «ستودن»، «نواختن» تنها به مدلول­های احترام اشاره کنند، اما در بعضی موارد این دال­ها بر روی مدلول­هایی همچون «تظاهر»، «ترس»، ... می­لغزند. کلیدواژه ­ها: احترام، دال شناور، واسازی، دریدا، نشانه­ شناسی، پساساختگرا.

Linguistic Society of Iran