ÖZET Son onlu yıllarda üzerinde en çok konuşulan konulardan birisidir, dinler arası diyalog ya da, medeniyetler arası diyalog... Halen çok iyi sinyaller vermeyen global dünya gidişatının da bir tür zorlamasıyla, dini metinlerden beslenmek ve, farklı ve aykırı bile olsa, bütün inançlar, medeniyetler ve ırklar arasında anlayış, hoşgörü ve birlikte yaşama ruhunu önce zihniyetlere, en önemlisi de hayata egemen kılmak isteyen bir arzunun ifadesidir de bu, aynı zamanda... Özellikle İslam Medeniyeti ile Batı Medeniyeti bağlamında düşünüldüğünde, heyecanlandırdığı kadar, yine bizleri derin düşüncelere, ümitsiz yollara; aşılmaz ‘önyargı’ dağlarına ve tarihin ‘göz yaşı’ vadilerine de savuran büyük serüven... Öyleyse, Medeniyetler arası/ya da Dinler arası diyalog yolunda, aşırı ümit ve iyimserlikle, dondurucu ön yargı ve ümitsizlik tepeleri arasında hangi noktada durulmalı? Taraflardaki olumsuzluk ve ümitsizliğin, temel dinî referansları nelerdir? Aşılmaz zirvelere rağmen, hangi ümit ve iyimserlik tohumlarını diri tutabiliriz? Olumsuz gözüken şeyler kimi zaman olumlu ve umulmadık neticeler verebilir mi? İslâm kelamının başlangıç evresi için böyle bir şey var mıdır? İşte, bir beyin fırtınasına davetiye olarak durmaktadır Nasr Hâmid Ebû Zeyd’in bu çeviri yazısı...Anahtar sözcükler: ABSTRACT [On] The Reading of Quran From Perspective of Christian Theology and Its Influance on Improvement of Islamic Theological Thought The dialogue between religions and civilizations is the focus thema in the last ten years... Still with compulsion of the global world situation, this dialogue is express of dominant desire that conception, tolerance and the spirit of life together between all faiths, civilizations and races first of all to mentalities and life as well, to be nourished from religious texts... Especially if considered with in the context of IslamicCivilizationandWestCivilization,asthedegreeofexcite,onceagain thebig adventure which blow about us to deep thoughts, hopeless roads; impassable ‘prejudgement’mountains and ‘tears’ valleys of history... Then, which point must be stopped between extreme hope, optimism and freezing prejudgement, hopeless hills in the inter Civilizations and inter Religions dialogue’s road? What is the basic religious references of hopeless and negativity between sides? Although impassable peaks, we can living being things which sides of hope and optimism? Can the egative things sometimes give us positive and unexpected conclusions? Is like thing existing for earlier phase of Islamic theological thought? Here, the Translation writting of Nasr Hamid Abu Zayd is existing in front of us as a invitation to brain storm.