This paper is a modest attempt of debating with some fundamental premises of Eugenio Barba that he placed in his much applauded publication around the globe, jointly written with Nicola Savarese. Published in 1991, the book had created a cult-like influence across the disciplines, mostly among the practitioners and experts of performing art. Though the Italian authors have urged their readers not to confuse this work and their activities as a branch of anthropology, the premises contained significant elements of serious academic concerns – culture, history, bodies, performances and a few more. Considering the huge readership this book achieved, with a number of translations in different languages, this article concerned with its conceptualization of a few fundamental issues and placed them in the complex plane of colonialism and transformative forces in cultural forms and expressions. This paper does not, by any means, engage with the ISTA activities, instead it explores possibilities of a dialogue with some propositions that otherwise could have read as static, ahistorical, apolitical and inclined with more dogmatic sense of what is called 'aesthetics'. Bu makale, Eugenio Barba'nın Nicola Savarese ile birlikte kaleme aldığı ve dünya çapında büyük beğeni toplayan yayınında yer verdiği bazı temel önermeleri tartışmaya açmaya yönelik mütevazı bir girişimdir. 1991 yılında yayınlanan kitap, disiplinler arasında, özellikle de sahne sanatları uygulayıcıları ve uzmanları arasında kült benzeri bir etki yaratmıştır. Her ne kadar İtalyan yazarlar okuyucularını bu çalışmayı ve faaliyetlerini antropolojinin bir dalı olarak görmemeye yönlendirdilerse de, kitapta kültür, tarih, topluluklar, performanslar gibi ciddi akademik kaygıların önemli unsurları yer alıyordu. Bu kitabın farklı dillere yapılan çok sayıda çevirisiyle ulaştığı geniş okuyucu kitlesi göz önünde bulundurulduğunda, bu makale kitabın birkaç temel meseleyi kavramsallaştırmasıyla ilgilenmekte ve bunları sömürgecilik ile kültürel form ve ifadelerdeki dönüştürücü güçlerin karmaşık düzlemine yerleştirmektedir. Bu makale, hiçbir şekilde ISTA'nın faaliyetlerine katılmamakta, bunun yerine, aksi takdirde statik, tarih dışı, apolitik ve "estetik" denen şeyin daha dogmatik bir anlayışına meyilli olarak okunabilecek bazı önermelerle diyalog olasılıklarını araştırmaktadır.