श्रीमद्भागवतमहापुराणं भारतीयवाङ्मयस्य महत्वपूर्णग्रन्थत्वेन परिगण्यते । वाङ्गमयं द्विधा विभक्तम्,वौदिकवाङमयं, लौकिकवाङमयं च इति, वौदिकवाङमये ब्रह्मण - उपनिषद: अन्तर्भवन्ति। लौकिकवाङमये रामायणम्, महाभारतम्, पुराणादय: अर्न्तविद्यन्ते इति आलङ्करिकाणां स्वभिप्रायः वेदा: प्रभुसम्मिताः इति । धार्मिक तथा दार्शनिकग्रन्थरुपेण अस्य गौरवं सर्वत्र परिलक्षते । परमपुरुषार्थप्राप्त्यर्थं शास्त्रमिदम् अमूल्यरत्नवत् भाति । अत्र जीवनदर्शनस्य माहात्म्यं तथा वैशिष्ट्यं सर्वदा तरङ्गायते। ग्रन्थेऽस्मिन् मानवजीवनस्य प्रतिक्षणे प्रतीयमानानां सामाजिक-राजनैतिक-धार्मिक- सांस्कृतिक तथा आध्यात्मकचेतनाया: स्त्रोत्रं सर्वदा प्रवाहमानं विद्यते ।