Burmalı Mescid, İstanbul’un Fatih İlçesi’nde, Şehzade Camii’nin kuzeyinde ve Bozdoğan Kemeri’nin güneybatısında yer almaktadır. Minaresinin şekli sebebiyle Burmalı Mescid olarak anılmaktadır. Ayvansarâyî Hüseyin Efendi’nin kayıtlarına göre Mısır kadılarından Mevlânâ Emin Nûreddin Osman Efendi tarafından yaptırıldığı bilinmektedir. Bânisi H. 961/ M.1554 yılında vefat ederek mescidinin yanına defnedilmiştir. Bu sebeple başlangıçta Burmalı Mescid’in 16. yüzyıl eseri olduğu düşünülmüştür. Fakat H. 953 /M.1546 tarihinde yazıldığı bilinen İstanbul Vakıfları Tahrir Defteri’nden, yapının Emin Nûreddin Mescidi adıyla kayıtlı olduğu ve 902 yılının Şâban ayında (Nisan 1497) düzenlenen bir vakfiyesinin olduğu anlaşılmıştır. 1936’da mescidin harabe halinde olduğu bilinmektedir. Şehir imar planına göre eskiden yıkılması gündeme gelmiş, sonra bu projeden vazgeçilmiştir. 1961-1962 yıllarında Vakıflar Umum Müdürlüğü tarafından onarılmıştır. Son onarımı ise 2016-2020 yılları arasında Vakıflar İstanbul I. Bölge Müdürlüğü’nce gerçekleştirilmiştir. Kare planlı yapının önünde devşirme malzemelerin kullanıldığı üç bölümlü son cemaat yeri vardır. Günümüzde çatı ile örtülü mescidin eskiden kubbe ile örtülü olduğuna dair düşünceler de olmuştur. Burmalı Mescid’in en önemli özelliği olarak görülen minaresinin dış yüzeyi, tuğladan burmalı biçimde şerefeye kadar devam eden formdadır. Selçuklu minarelerini hatırlatan bu minarenin benzeri Amasya’da Burmalı Minare Camii’nde görülmektedir Ayrıca Edirne’de Üç Şerefeli Cami minarelerinden biri de bu formda yapılmıştır. Burmalı Mescid’in vakfiyesinde kayıtlı olan sıbyan mektebiyle çeşmeleri günümüze gelememiş, sadece yanındaki hazîresi günümüze gelebilmiştir. Burmalı Mescid, son cemaat yerindeki almaşık duvar dokusuyla Erken Dönem Osmanlı yapılarını hatırlatmakta, farklı formu ve Selçuklu geleneğini sürdüren minaresi, devşirme malzemeleri ve İstanbul’daki merkezi konumuyla dikkat çekmektedir.