Bu çalışmanın amacı Can Yücel'in William Shakespeare'den yaptığı üç oyununçevirilerini, Raymond van den Broeck önerdiği çevirinin analitik işlevini sorgulayanyöntem temel alarak çözümlemektedir. Bu yöntem çerçevesinde poetika, ideoloji, dilsöylem evreni dizgeleri hem kaynak hem de erek metin için çözümlenmiş, CanYücel'in çeviri ilkelerinin yanı sıra bu dizgelerin çeviri sürecine etkileri de erekmetinlerin çözümlemeleri sırasında dikkate alınmıştır. Bu verilerin ışığında CanYücel tarafında çevrilen Bahar Noktası (1980), Fırtına (1991) ve Hamlet (1992) ileShakespeare tarafından yazılan A Midsummer Night's Dream (1595- 1596), TheTempest (1610-1611) ve Hamlet (1600-1601) oyunları karşılaştırmalı çözümlemeyöntemi içinde ele alınmıştır. Sonuç olarak, Can Yücel'in kaynak oyunların özünü vebiçimini değiştirmeden Türkçe'ye aktarma kaygısı taşıdığı görülmüştür. Ayrıcakaynak metinlerin aslında birer tiyatro metni olduğunu, dolayısıyla sahnelenmeişlevlerini göz ardı etmeyen Can Yücel'in bu çalışmaya uygun olarak kaynakoyunları erek dilde de sahnelenebilir metinler olarak çevirdiği sonucuna varılmıştır.?Sadakat? kavramı ise bu süreçte yeni bir anlam kazanmış, hem Raymond van denBroeck'un önerdiği yöntem, hem de Can Yücel'in çeviri ilkeleri çerçevesinde?sadık? metinler olduğu saptanmıştır.

This study aims at analysing three translations of Shakespeare by Can Yücel usingRaymond van den Broeck?s method regarding the analytic function of translation.The poetics, the ideology, the language and the discourse universe of both source andtarget texts were examined. Can Yücel?s own ideas on translation were also takeninto consideration during the analytical process.The target texts by Can Yücel, namely Bahar Noktası (1980), Fırtına (1991)and Hamlet (1992) were compared with the source texts by Shakespeare, entitled AMidsummer Night?s Dream (1595-6), The Tempest (1610-1611) and Hamlet (1600-1601) and were analysed. I reached the conclusion that Can Yücel aimed attranslating the source texts without sacrificing their sense and form. I also concludedthat Can Yücel did not disregard the fact that the source texts were originallyperformance texts and that their function of performability should be taken intoaccount. Can Yücel meant to translate the source texts to the target language in aform which would also be a performance text. The term ?loyalty? had a newperspective in this analysing process and I argued that the target texts by Can Yücelwere ?loyal? both according to Raymond van den Broeck?s method and in the frameof Yücel?s own translation principles.

168