Derrida-Foucault tartışması iki filozofun Descartes’ın yöntemsel şüpheciliğinde deliliğin oynadığı rol konusundaki görüş ayrılıklarıyla başlamış, zamanla yirminci yüzyılın en kompleks felsefi tartışmalarından biri haline gelmiştir. Bu makale, filozofların Descartes yorumlarını karşılaştırmaktan ziyade, Derrida’nın Lévi-Strauss eleştirisine müracaat ederek tartışmayı tarihsel tikellerin yapının genel bakış açısından yorumlanmasında düğümlenen, yapısalcılığa ilişkin bir problem olarak sunmakta ve böylece Derrida’nın Foucault’nun arkeolojik çalışmalarındaki dönemleştirme girişimlerine ilişkin eleştirileri ile Foucault’nun bu eleştirilere verdiği yanıtları yeni bir diyaloga sokmaktadır. Makale, son adımda, tartışmanın altında yatan problemleri değerlendirmek için müracaat ettiği Deleuze’ün yapısalcılık kavrayışını bu tartışmada alınabilecek üçünçü bir pozisyon olarak sunar, çünkü Deleuze’e göre, bu tartışmanın da üzerinde yükseldiğini söyleyebileceğimiz, yapısalcılıkta tarih ile yapı arasında bir gerilim olduğu varsayımı, tarih bizzat yapının bir ürünü olarak kavrandığında geçerliliğini yitirir.