According to historical data available, Turks used the Arabic alphabet, which they acquired after becoming Muslim in the 10th century, for more than nine hundred years. Since the Arabic origin alphabet did not fully reflect the sound structure of Turkish, it has brought some orthographic problems with it since the years when it was started to be used. Especially in the Tanzimat Period and after, alphabet and orthographic discussions were made. In order to ensure the unity of orthography in the language, in the years when the discussions about the alphabet and orthographic problems were made, it was desired to give an order to the writing, thus orthographic guides were prepared. In this thesis orthtographic problems in Ottoman Turkish have been discussed. The work named Usul-i İmla, which was prepared by the Maarif-i Umumiye Nezareti between 1333-1335 (1917-1919) by the Tetkikat-ı Lisaniyye Heyeti, Sarf ve İmla Encümeni, was examined and the transcriptioned text of the work was prepared and evaluated.

Türkler, X. yüzyılda Müslüman olduktan sonra aldıkları Arap alfabesini eldeki tarihî verilere göre yaklaşık dokuz yüz yılı aşkın bir süre kullanmışlardır. Arap kökenli alfabe, Türkçenin ses yapısını tam olarak yansıtmadığı için kullanılmaya başlandığı yıllardan itibaren birtakım yazım sorunlarını da beraberinde getirmiştir. Özellikle Tanzimat Dönemi ve sonrasında alfabe ve yazım tartışmaları yapılmıştır. Dilde yazım birliğini sağlamak için alfabe ve yazım sorunları ile ilgili tartışmaların yapıldığı yıllarda yazıma bir düzen verilmek istenmiş, imla kılavuzları hazırlama yoluna gidilmiştir. Bu tez çalışmasında Osmanlı Türkçesindeki imla sorunları ele alınmış; Maarif-i Umumiye Nezareti, Tetkikat-ı Lisaniye Heyeti, Sarf ve İmla Encümeni tarafından 1333-1335 (1917-1919) yılları arasında hazırlanan Usul-i İmla adlı eser incelenmiş, eserin transkripsiyonlu metni hazırlanmış ve değerlendirmesi yapılmıştır