Marcus Antonius, M.Ö. 39 yılında Anadolu’da bir takım düzenlemelere girişmiş ve Anadolu’nun doğu ve orta bölümünde olduğu gibi, Kilikya’da da doğrudan yönetimine dahil etmek istemediği, kabilesel yoğunluğun bulunduğu bölgeleri, çeşitli yerel hükümdarlara bağlama esasına dayanan geleneksel Roma politikasını uygulamıştır. Antonius’un Dağlık Kilikya’da bağımlı krallar tayin etme politikasını uygularken, kişisel dostluk bağını ön plana çıkardığı anlaşılmaktadır. Dağlık Kilikya’nm diğer bölgelerinde bir dizi bağımlı krallık oluşturmakla yetinmesine karşın, Olba Tapmak Krallığı’nı övgüye değer bir yetkiyle donattığına şahit olmaktayız. Antonius’un, Ovalık Kilikya’da da kişisel dostluk bağı kurarak yerli pensleri kullanma politikasını tercih ettiği görülür. Onun Ovalık Kilikya’da uyguladığı politikaya en güzel örneği, bağımlı kral Tarkondimotos ve krallığı oluşturmuştur.