Deneme bir yazarın düşünce dünyasındaki birikimleri ifade eden bir türdür. Tanzimat'la (1860-1896) birlikte ortaya çıkan deneme türü, özellikle Cumhuriyet Dönemi'nde giderek yaygınlık kazanmıştır. Türk edebiyatında tanınmış pek çok şair, romancı ve öykücünün deneme türünde kaleme aldığı yazılar mevcuttur. Her biri ayrı bir önem taşıyan denemecilerin yazıları, bu türe farklı kazanımlar sunmuştur. Cumhuriyet Dönemi'nde denemeleriyle öne çıkmış isimlerden biri olan Memet Fuat (1926-2002), Türk toplumunun siyasi ve kültürel anlamda dönüşüme uğradığı bir dönemde (1950-2000) yapıtlarını yayımlamıştır. Memet Fuat'ın denemeleri onun düşünce zeminini ortaya koymak açısından önemlidir. Denemelerindeki düşünce yapısının oluşumunda ailesinin ve yetiştiği çevrenin etkisi büyüktür. Bu tez yazarın hayatından ve düşüncelerinden yola çıkarak denemelerindeki sanat ve edebiyat anlayışını ortaya koymak amacıyla yazılmıştır. Çalışma kapsamında Memet Fuat'ın denemeleri sanat ve edebiyat açısından incelenmiş, elde edilen bilgiler sınıflandırılmıştır. Yazarın sanata ve edebiyata bakışını ön görebilme adına internette yer alan akademik çalışmalardan ve basılı kaynaklardan yararlanılmış, yöntem olarak literatür taraması yapılmıştır. Yapılan incelemede yazarın sanatı, insanlığı içine düştüğü bunalımdan kurtaracak bir çözüm olarak sunduğu ortaya çıkmıştır. Edebiyat konulu denemelerinde dil, roman ve öykünün yanı sıra Türk edebiyatında serbest nazımdan İkinci Yeni'ye kadar yaşanan gelişmeler üzerinde durduğu, ağırlıklı olarak toplumcu görüşü benimsemiş sanatçılardan söz ettiği tespit edilmiştir. Dil ile ilgili denemeleri değerlendirildiğinde dilin arındırılmasından yana bir tutum içinde olduğu belirlenmiştir. Memet Fuat'ın romanı ve öyküyü ele aldığı yazılarda, çağdaş romanın özelliklerinden bahsettiği, romanlardaki "anamalcı düzenin" yarattığı tipleri sorguladığı, öyküyü ise toplumun sorunlarını anlatmada romana göre daha "hızlı" bulduğu görülmüştür.