Ayetlerin muhkem ve müteşabih olmak üzere iki kısma ayrıldığını, Al-i İmran süresinin 7. ayetinde belirtilmektedir. Muhkem ayetler, açık bir şekilde kendi manasına delalet ettiği için bunların anlamı açıkça bilinir. Müteşabih ayetler ise kendi manasına açıkça delalet etmediği için, anlaşılmasında problemler yaşanabilmektedir. Taberî ve İbn Kesir, tefsirlerinde muhkem ve müteşabih konusunu incelemiştir. İki müfessir de kendi bakış açılarına göre konuyu tartışıp, konu hakkında kendi tercihlerini ifade etmiştir. Bu makalede Taberî ve İbn Kesir’in muhkem-müteşabih konusundaki görüşleri mukayeseli olarak incelecektir.