Tefsir çalışmaları, İslam dininin ortaya çıkışı ile başlamıştır.Tefsir ile ilgili bilgiler, sahabe döneminde rivayet yolu ile nakledilmiş,tâbiîler döneminde hadislerle beraber toplanıp yazılmaya başlamıştır.Üçüncü dönem tefsir çalışmaları olarak kabul edilen etbâut-tâbiîndöneminde ise Kuran, ilk olarak baştan sona tefsir edilerek yazılı birşekilde kaydedilmiştir. Bu döneme, tedvin dönemi de denmektedir.Tefsirin tedvini, rivayet edilen veya çeşitli yazı malzemelerininüzerinde dağınık bir şekilde bulunan tefsir ile ilgili bilgileri toplayıpdüzenli bir şekilde yazıya geçirmek ve bunun neticesinde tefsirkitaplarını oluşturmak demektir. İslam dininin Arap âleminin dışınataşması, Kuran ayetleri ile ilgili farklı yorumların çoğalması, tefsirintedvinini gerekli kılmıştır. Bu dönemde yazılan tefsirlerde, rivayetleberaber dirayet tefsiri de kendini göstermiştir. Eldeki bilgilere göre,Kuranın baştan sona kadar tefsir edilerek yazılan ilk tefsir kitabı,Mukâtil b. Süleymanın bu dönemde yazılmış olan Tefsîru Mukâtil b.Süleyman adlı eseridir. Ayrıca bu dönemde yaşamış olan Ali b. EbîTalha, Süfyân es-Sevrî, Yahya b. Sellam, Abdurrazzak b. Hemmam,Yahya b. Ziyad el-Ferra ve Ebû Ubeyde Mamer b. el-Musennânında tefsir yazdıkları kaydedilmektedir. Âlimlerin dikkati, daha çokMukâtil b. Süleymanın tefsiri üzerinde yoğunlaşmaktadır. Bu tefsirinbaskıları, günümüzde piyasada bulunmaktadır.