Geç Antikçağ yahut Erken Ortaçağ tarihi, Avrupa merkezci/merkezli tarihçilik adına, edebi kaynakların gerek kimi kez birden çok edisyonunu gerek pek çok kez birden çok dile tercümesini hazırlamaktan çeşitli kuramlar nazarından onları sorgulamaya varıncaya kadar oldukça gelişmiş bir çalışma alanıdır. Bu tarihin paydaşlarından Roma başta olmak üzere, Germen ve Slav araştırmalarının bu gelişimde payları vardır. Lakin Germenlerin Avrupa’nın batısına doğru yönelmesinden Slavların Balkanlara yayılmasına, Batı Roma İmparatorluğunun çöküşüne varıncaya kadar pek çok olayda ve durumda karşımıza çıkan Hunlar ve onların halefleri diğer Türk, en geniş manada Altay kavimleri, hakkındaki araştırmalar; “kökenlerini arayan” Macarlar akademisinin gayretleri maada, bu sürecin zikredilen paydaşlarının yanında oldukça cılız kalmaktadır. Belki de Avrupa irfanındaki Attila yahut Hunlara dair mitik göndermelerin arkasında da araştırmaların yeterince olgunlaşmamasın nedeniyle onların tarihinin yeterince aydınlatılmamasından kaynaklanan gizem ortamı rol oynamıştır. Bu çalışmada hiç değilse bir durum tespitine katkı yapar umuduyla günümüzde Hun tarihçiliği, bunun dayandığı arka plan, Hun tarihi bağlamında, verilerden yahut tarihçilikten kaynaklanan sorunlara değinilecektir. Bu tarz bir araştırma sorunu, doğal olarak çalışmayı genellemeler yapmaya ve kategoriler oluşturmaya zorlamaktadır. Bu çalışmayı kaleme alan, her ikisi hakkında belki bir konuyu anlaşılır kılmakta yarar sağladıkları lakin bunu yaparken “salt gerçek”ten bizi uzaklaştırdıkları kanaatine sahip olduğunu belirtmeyi vicdani bir borç bilir