Tarsus kent merkezinin kuzeyinde yer alan Zeytin Pazarı’nı yenileme çalışmaları sırasında ortaya çıkan Roma rezervuar kalıntısı ve çevresinde kurtarma kazıları gerçekleştirilmiştir. Özellikle rezervuar kalıntısının içindeki dolgudan yığınlar halinde seramik parçaları ele geçmiştir ve ticari amphoralar bunlar arasındaki en yoğun buluntu grubunu oluşturmaktadır. Roma Dönemi ve Geç Antik Çağ boyunca süren uzun bir zaman dilimine yayılan amphoralar aynı zamanda farklı coğrafyalardan gelen tipleri içermektedir. Çalışmamızda Kilikia Bölgesi şehirlerinden ithal edildiği belirlenen amphora parçaları sınıflandırılmıştır. Bu sayede Tarsus’un yukarıda belirtilen zaman aralığındaki bölgesel ticari bağlantıları hakkında bilgi edinilmiştir. Amphoralar literatürde yaygın olarak kabul gören isimleri ile ele alınmış, tipolojik tanımları ve analoji yöntemi ile tarihlendirmeleri yapılmıştır. Böylece, Aigeai üretimi Pompei V ile Agora G 198 amphoraları MS 1.-2. yüzyıllara, Bıçkıcı, Antiochia ad Cragum ve Syedra çevresi üretimi Zemer 41amphoraları MS 1.-3. yüzyıllara ve Elaiussa Sebaste üretimi Proto Late Roman 1 amphoraları MS 4. yüzyılın ikinci yarısına tarihlendirilmiştir.

Rescue excavations were carried out in and around the remains of the Roman reservoir uncovered during the renovation works of the Zeytin Pazarı in the north of the city center of Tarsus. In particular, piles of ceramic sherds were recovered from the fill inside the reservoir remains, and commercial amphorae constitute the most dense group among these finds. Spread over a long period of time during the Roman Period and Late Antiquity, the amphora also includes types from different geographical regions. Among these, amphorae, which were apparently imported from the cities of the Cilicia Region, were categorized. In this way, information was obtained about the regional trade connections of Tarsus in the above-mentioned period. The amphorae, which have been handled with the names commonly accepted in the literature, have been typologically defined and dated by analogy method. Thus, Pompei V and Agora G 198 amphorae from Aigeai were dated to the 1st-2nd centuries AD, Zemer 41 amphorae from Bıçkıcı, Antiochia ad Cragum and Syedra to the 1st-3rd centuries AD and Proto Late Roman 1 amphorae from Elaiussa Sebaste to the second half of the 4th century AD.