The volume of financial leasing transactions, which is an alternative method in today's economies, where the right to use rather than economic value comes to the fore, is growing. Financial leasing is a method used by businesses that need financing, in order to eliminate the economic problems of owning a property by using their own resources and to have the financial resources they need without depleting the credit opportunities. The first legal regulation in the field of financial leasing in our country is the “Financial Leasing Law No. 3226” published in the Official Gazette dated 28.06.1985 and numbered 18795. However, with the “Financial Leasing, Factoring, Financing and Savings and Financing Companies Law” numbered 6361 published in the Official Gazette dated 13.12.2012 and numbered 28496, the substantive law regarding financial resources was rearranged. In this study, which examines the tax dimension of financial leasing transactions, which are increasingly important, operating leases and other types of leasing are discussed within the framework of their relationship with financial leasing. In addition, financial leasing transactions are explained with the abolished Financial Leasing Law No. 3226 and Financial Leasing, Factoring, Financing and Savings Financing Companies Law No. 6361, and the situation of these transactions against tax laws is discussed. In this context, the prominent elements of taxation in financial leasing transactions have been examined by making a distinction between taxes on income, value added tax and other taxes, especially the 290th article of the \"Tax Procedure Law\", taking into account judicial decisions and other legal regulations.

İktisadi kıymete sahip olmak yerine kullanım hakkına sahip olmanın ön plana çıktığı günümüz ekonomilerinde alternatif bir yöntem olan finansal kiralama işlemlerinin hacmi giderek büyümektedir. Finansal kiralama, özellikle finansman ihtiyacı çeken işletmelerin öz kaynaklarını kullanarak bir mala sahip olmasının ekonomik olumsuzluklarını gidermek ve kredi imkânlarını tüketmeden ihtiyacı olduğu finansal kaynağa sahip olabilmek için başvurduğu bir yöntemdir. Ülkemizde finansal kiralama alanında ilk kanuni düzenleme 28.06.1985 tarih ve 18795 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan “3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunu” ‘dur. Ancak 13.12.2012 Tarih ve 28496 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 6361 sayılı “Finansal Kiralama, Faktoring, Finansman ve Tasarruf Finansman Şirketleri Kanunu” ile finansal kaynaklara ilişkin maddi hukuk yeniden düzenlenmiştir. Önemi giderek artan finansal kiralama işlemlerinin vergisel boyutunun incelendiği bu çalışmada, faaliyet kiralaması ve diğer kiralama türlerine finansal kiralama ile olan ilişkisi çerçevesinde değinilmiştir. Ayrıca 3226 sayılı mülga Finansal Kiralama Kanunu ve 6361 sayılı Finansal Kiralama, Faktoring, Finansman ve Tasarruf Finansman Şirketleri Kanunu ile finansal kiralama işlemleri açıklanarak, bu işlemlerin vergi kanunları karşısındaki durumu ele alınmıştır. Bu kapsamda başta “Vergi Usul Kanunu” mükerrer 290. madde olmak üzere gelir üzerinden alınan vergiler, katma değer vergisi ve diğer vergiler ayrımı yapılıp yargı kararları ve diğer yasal düzenlemeler dikkate alınarak finansal kiralama işlemlerinde vergilemeye ilişkin ön plana çıkan unsurlar irdelenmiştir.