Makalede, bireylerin şükretme yönelimleri, dini başa çıkma davranışları ve hayat memnuniyeti düzeyleri arasındaki ilişki, tarama metoduyla yapılan amprik araştırma çerçevesinde ele alınmıştır. Ayrıca bireylerin cinsiyet ve yaş gibi demografik özellikleriyle şükretme yönelimleri ve dini başa çıkma eğilimleri arasındaki ilişkiler de incelenmiştir. Araştırma, ilişkisel tarama yöntemine uygun, anket tekniğinin kullanıldığı bir saha araştırması niteliğindedir. Örneklem, hasta, hasta yakınları ve hastane çalışanlarından oluşmaktadır. Yaşları 16 ile 64 arasında değişen 114 kişiye, "Dini Başa Çıkma Ölçeği", "Şükür Ölçeği" ve "Hayat Memnuniyeti Ölçeği" uygulanmıştır. Bulgular, "Hayra Yorma" ve "Dini Yalvarma" alt boyutlarına giren dini başa çıkma etkinliklerini erkeklerin kadınlara göre daha sık kullandığını; hastaların hasta yakınları ve hastane çalışanlarına göre olumlu dini başa çıkma etkinliklerini daha sıklıkla kullandıklarını göstermiştir. Ayrıca hayat memnuniyeti ile şükür ve olumlu dini başa çıkma arasında olumlu ve anlamlı ilişki tespit edilmiştir.

This article examines the relationship between religious coping, gratitude and life satisfaction. It also purposes to examine the links between religious coping, gratitude, life satisfaction and socio-demographic variables (gender, age etc.). Correlational survey method and questionnaire technique are used. The sample covers 114 people ranging from 16 to 64. In this research, "Religious Coping Scale", and "Gratitude Scale", and "Life Satisfaction Scale" are used to collect data. The findings of the study indicate that females reported higher levels of positive religious coping (like benevolent religious reappraisal and religious pleading) than males, and patients reported higher levels of positive religious coping than patient relatives and hospital staff (like doctors and nurses). Morever, life satisfaction is positively correlated with positive religious coping and gratitude.