ÖZETOsmanlı Devleti'nin borçlarına karşı 1881'de kurulmuş olan Duyun-ı Umumiye'nin gelir kaynaklarından bir tanesi tütündür. 1883'te 30 yıllık bir anlaşmayla Reji Şirketi'ne devredilen Osmanlı tütünlerinin idaresinden kaynaklanan sorunlar; Reji, Osmanlı Hükümeti ile tütün üretici ve tüccarını karşı karşıya getirmiştir. Biz bu noktadan hareketle Reji Şirketi'nin, Osmanlı Devleti'nin önemli tütün üretim merkezlerinden biri olan Trabzon Vilayeti'ndeki uygulamalarını; üretici, tüccar ve şirket ilişkileri bağlamında inceledik.Reji Şirketi birçok araştırmaya konu olarak incelenmiştir fakat bu araştırmalar arasında, Reji'nin yerel bazdaki uygulamaları ve üreticilerle ilişkileri ihmal edilmiştir. Burada ise Trabzon Vilayeti'ndeki Reji uygulamaları örneğinden yola çıkarak Reji'nin yerel bazdaki uygulamalarını ortaya koyduk.Başbakanlık Osmanlı Arşivi ve dönemin basını temel kaynak olarak kullanılan bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Reji Şirketi'nin Şartnamesi ve Trabzon Vilayeti'ndeki örgütlenmesi; ikinci bölümde Reji Şirketi'nin Trabzon Vilayeti'ndeki uygulamaları üretici, tüccar, yerel yöneticiler ve şirket ilişkileri; üçüncü bölümde ise, Reji'nin uygulamalarına tepkiler ve Reji'nin emniyet kuvvetleri olarak Kolculuk teşkilatı ile bu teşkilatın Trabzon Vilayeti'ndeki uygulamaları incelenmiştir. ABSTRACTTobacco was one of the source of income for the Duyun-ı Umumiye established in 1881. The Regie Company had taken over the administration of Ottoman tobacco with thirty years period contract. The Regie has caused many problems between the State farmers and mercanths. In this thesis I studied the relations between the Regie Company in Vilayet of Trabzon, one of the most important tobacco growing vilayet in the Ottoman State.The Regie Company has been studied several times but the local practices of the company has always been neglected. In the thesis, I try to find out the local practices of the company in the Vilayet of Trabzon.The thesis comprises of three chapters. In the first chapter I studied the contract of the Company and its organizational structure in the Vilayet of Trabzon. In the second chapter I studied the practices of the Company and the relations between farmers, mercants, local administrators and the Regie. In the third chapter we studied the public's response to the practices of the Regie and the practices of Coldji Organization in the Vilayet of Trabzon.