ÖZET Parkinson hastalığı (PH) olan 59 hasta ve yaş uyumlu 44 normal kontrol olgusu elektrofızyolojik olarak incelenmiştir. Larinks hareketleri larinks sensörü; submental kasların m.cricopharyngeus (CP) aktivitesi elektromiyografı ile incelenmiştir. Bu yöntemlerle elde edilen submental EMG (SM-EMG) disfaji limiti (DL) parametrelerinin değerleri normal kontrol (NK) olguları ile karşılaştırılmıştır. PH grubunda SM-EMG parametrelerinin değerlerinin NK grubuna göre anlamlı derecede uzadığı görülmüştür. Yine hasta grubunda disfaji limitinde istatistiksel olarak anlamlı bir azalma bulunmuştur. CP-kas aktivitesindeki değişiklikler istatistiksel olarak anlamlı değildir. SM-EMG parametrelerindeki değişikliğin PH'nın klinik bulguları ile uyumlu olmakla birlikte disfaljiyi doğrudan açıklamadığı, fakat disfajiye yatkınlığı gösterme açısından anlamlı olduğu düşünülmüştür. Disfaji limitinin ise subklinik disfajiyi göstermek açısından değerli olduğu sonucuna varılmıştır. Çalışma sırasında PH olgularından sadece birinde aspirasyon görülmesi disfaji limiti tekniği ile gösterilen bölerek yutmanın bir kompanzasyon mekanizması olabileceğini düşündürmüştür. Elektrofızyolojik yöntemlerle yapılacak daha ayrıntılı çalışmalarına PH'nda disfajinin fizyopatolojisini aydınlatmaya katkıda bulunacağı sonucuna varılmıştır.

SUMMARY In this study 59 patients with Parkinson's disease (PD) and 44 age matched control were investigated electrophysiologically. A piezo-electric laryngeal sensor is used to record vertical movements of larynx. The activities of submental muscles and cricopharynx (CP) muscle are recorded by electromyography (EMG). Submental muscle EMG (SM-EMG) and dysphagia limit (DL) parameters were obtained by described methods compared between the PH and normal control (NC) group. Measured SM-EMG parameters were increased significantly in comparison to NC group. DL was also found to be significantly different from NC group. The changes of CP muscle activity in PH group were not significant. Altough changes of SM-EMG parameters in PD group reflects the clinical changes due to disease process were not correlated with dysphagia spesifically DL was thought to be very valuable to disclose the subclinical dysphagia. In this study aspiration occured only in one patient. This suggests that piece-meal deglutiton shown by DL method may be a compensatory mechanism against dysphagia. It is concluded that further studies about dysphagia with electrophysiological means will help to disclose the physiopathology of dysphagia.

111