Çocukluk çağındaki olumsuz yaşantılar, yetişkinlikte fiziksel ve ruhsal sağlık problemleriyle ilişkilendirilmiştir. Buna karşılık, çocukluk çağındaki olumlu yaşantılar ise, yetişkinlikteki psikolojik dayanıklılığı artıran faktörler olarak, çocukluk çağındaki olumsuz yaşantılara rağmen daha pozitif sonuçlar ile ilişkilendirilmiştir. Literatürde çocukluktaki olumlu yaşantılar ile yetişkinlikteki psikolojik dayanıklılık arasındaki ilişkiyi direkt olarak, özellikle de çocukluktaki olumsuz yaşantılar çerçevesinde araştıran bir çalışma bulunmamaktadır. Bu çalışma, çocukluktaki olumsuz yaşantılar, çocukluktaki olumlu yaşantılar ve yetişkinlikteki psikolojik dayanıklılık arasındaki ilişkileri ve çocukluktaki olumlu yaşantıların, çocukluktaki olumsuz yaşantılar ile yetişkinlikteki psikolojik dayanıklılık arasındaki ilişkideki olası düzenleyici rolünü araştırmıştır. Çocukluk Çağı Travmaları Anketi (CTQ-33), Çocukluk Çağı Olumlu Yaşantılar Ölçeği (BCEs), Yetişkinler için Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği (RSA) ve Demografik Bilgi Formu'nu içeren çevrimiçi bir anket aracılığıyla 535 katılımcıdan toplanan veriler analiz edilmiştir. Yetişkinlikteki psikolojik dayanıklılığın, çocukluktaki olumsuz yaşantılar ile negatif yönde, çocukluktaki olumlu yaşantılar ile ise pozitif yönde ilişkili olduğu, her ikisinin de yetişkinlikteki psikolojik dayanıklılığın önemli yordayıcıları olduğu ve birbirlerinden bağımsız yollarla yetişkinlikteki psikolojik dayanıklılığa etki ettikleri görülmüştür. Çocukluktaki olumlu yaşantıların, çocukluktaki olumsuz yaşantılar ve yetişkinlikteki psikolojik dayanıklılık arasındaki ilişkide düzenleyici bir rol oynadığına yönelik kanıt bulunamamıştır. Bu bulgular, çocukluktaki olumlu yaşantıların yetişkinlikteki psikolojik dayanıklılığa katkıda bulunduğunu ve bireysel ve toplumsal düzlemde müdahaleler için önemli hedefler olabileceklerini göstermektedir.