Bu tez Fichte'nin tanınma ve öznelerarasılık teorisini evrensel olma iddiası bakımından incelemenin yanı sıra bu teorinin Fanon'un ırksallaştırılmış öznellik anlatısındaki tanınma kavramı ile olan örtük bağlantılarını incelemektedir. Bu doğrultuda tezin temel amacı Siyah Deri, Beyaz Maskeler kitabında Fanon'un eleştirdiği baskıcı sömürge rejimlerinin ürettiği adaletsizliklerin karşısında normatif ve Avrupa merkezci tanınma teorilerinin yetersiz kalacağını göstermektir. İlk bölümde, Fichte'nin 1794/1795 tarihli Jena Wissenschaftslehre sisteminde ortaya koyduğu teorik felsefe iki temel yönüyle ele alınacaktır: ilki Kant'ın felsefesini sistematikleştirme girişimi olması; ikincisi de "Anstoss" kavramı ile birlikte gerçekçi bir boyut kazanan Fichte'nin sisteminin "eleştirel gerçekçilik" olarak adlandırılması. Bu bölüm özellikle Ego'nun "Anstoss" ile karşılaşması üzerine kendisine getirdiği sınırların sınırlarını sorgulamayı amaçlamaktadır. İkinci bölüm, Fichte'nin 1796 tarihli Doğal Hukukun Temelleri eserine bakmakta ve buradaki öznellik teorisinin "Anstoss" ve "Summons" kavramlarıyla olan bağlantılarına odaklanmaktadır. Bu bölümdeki tartışma bu iki kavramın tikel tarihsel ve toplumsal bağlamlar üzerindeki yansımalarına bakmamıza imkan tanırken, Fichte'nin politik felsefesinde "Leib" olarak ele alınan beden kavramına da bakmaktadır. Üçüncü ve son bölüm en genel hatlarıyla Afrika ve Batı felsefesi arasında bir karşılaştırma yapmayı amaçlamaktadır. Bu sebeple, Axel Honneth'in tanınma teorisindeki normatif tanınma kriterlerini mercek altına almaktadır. Bu bölümün temel savı, normatif tanınma teorilerinin ideolojik tanınma biçimlerini meşru addedilebilecek olan tanınma biçimlerinden ayırt etmeyi mümkün kılan araçları sağlayamaması ve özneye herhangi bir direniş olanağı bırakmıyor olmasıdır. Son olarak, bu çalışma Fanon'un ırksallaştırılmış öznesinin deneyimlediği başarısız tanınma girişimlerinin nedenlerini saptama konusunda normatif tanınma teorilerinin yetersizliğini açığa vurduğunu savunacaktır.