Bu çalışmanın amacı Çocuk-Ebeveyn İlişki Terapisinin, ebeveynin çocuğuyla olan iletişimine etkisini araştırmaktır. Bu amaç doğrultusunda 2-10 yaş arası çocuğu olan 20 anne ile çevrimiçi ortamda gönüllülük esasıyla çalışılmıştır. Araştırmada ailelerin bilgilerini elde etmek amacıyla Demografik Bilgi Formu, annenin çocuğuyla olan iletişimini ölçmek amacıyla Ebeveynin Çocuğuyla İletişimi Ölçeği kullanılmıştır. Veri düzenlemesinin ardından terapinin etkisini incelemek amacıyla Bağımlı örnek t testi yapılmıştır. Analiz sonuçlarına göre karşılaştırma grubunun puanlarında değişiklik olmadığı uygulama grubunun puanlarında ise artış olduğu görülmüştür. Buna göre uygulanan Çocuk-Ebeveyn İlişki Terapisinin, ebeveyn çocuk iletişime pozitif etkisi olduğu söylenebilir. Çalışmada yapılan analizler sonucunda elde edilen klinik bulgular yorumlanmış ve sonuçları tartışılmıştır.

The aim of the study is to examine the effect of Child-Parent Relationship Therapy on communation between parents and their children. 20 mothers who have children between 2 to 10 year sold voluntarily participated this study. The sample of the research consisted of an application and a compare group of ten people each. The Parent-Child Communication Scale was used to collect data. The measurements of the scale were taken from both groups before and after ten week Child-Parent Relationship therapy was applied to the application group. The results indicated that the child parent relationship therapy has no effect on compare group however application group scores have significantly increased. In conclusion, this study demonstrated that CPRT has an possitive effect on parent childs communication.