Prezentowana praca miała na celu dostarczyć odpowiedzi na pytanie, czy i jaki związek zachodzi pomiędzy poczuciem koherencji a różnymi aspektami jakości życia u młodzieży. W projekcie udział wzięło 266 osób, po wstępnej weryfikacji do dalszych analiz włączone zostały dane z badań 250 osób, wśród których było 117 dziewcząt i 133 chłopców. Wiek badanych zawierał się w przedziale od 16 lat do 21 lat. Badanie prowadzono przy użyciu następujących testów: Kwestionariusza Orientacji Życiowej (SOC-29), Wielowymiarowej Skali Satysfakcji Życiowej Uczniów (WSSŻU), Wybranych Skal Psychologicznej Jakości Życia (SVS, MLQ, SWL, GSE) oraz arkusza personalnego. Uzyskane wyniki zostały opracowane za pomocą analizy korelacyjnej (r Pearsona), a także poprzez wyodrębnienie grup skrajnych i poddanie ich testowi t-Studenta. Przyjęte hipotezy zakładające pozytywne związki koherencji z odczuwanym sensem życia, witalnością, poczuciem własnej wartości, relacjami interpersonalnymi, a także z globalnym poczuciem satysfakcji z życia zostały potwierdzone.