Samoocena jest jednym z ważnych czynników regulujących społeczne funkcjonowanie każdego człowieka, jest także niezbędna, aby dokonywać porównań własnego zachowania z zachowaniem innych ludzi, a tym samym odróżnić siebie od reszty społeczeństwa i stworzyć obraz własnej osoby. Szczególne znaczenie w ukształtowaniu obrazu samego siebie przypisuje się postawom rodziców oraz stosowanym przez nich stylom wychowawczym. Celem pracy było przeanalizowanie związków pomiędzy samooceną młodzieży, a jej percepcją postaw rodzicielskich swych matek i ojców. Realizowanym programem badawczym objętych zostało 150 uczniów szkół ponadgimnazjalnych w tym 75 dziewcząt i 75 chłopców uczęszczających do III klas Liceum Ogólnokształcącego. Do badania wykorzystano Wielowymiarowy Kwestionariusz Samooceny autorstwa E. J. O'Briena i S. Epsteina oraz M. Plopy Skalę Postaw Rodzicielskich w wersjach ujmujących postawę matki i ojca. Analiza statystyczna danych empirycznych wykazała istotne statystycznie różnice w zakresie percepcji postaw rodzicielskich zarówno matek jak i ojców przez młodzież o niskim i wysokim poziomie samooceny. Dzieci z wysoką samooceną w porównaniu z dziećmi z niską samooceną postrzegają swoich rodziców jako bardziej akceptujących, pozwalających im w większym stopniu na własną autonomię, jednocześnie mniej wymagających i konsekwentnych. Wyniki przeprowadzonych badań potwierdziły przyjęte hipotezy i wskazują na obecność istotnych związków pomiędzy postawami rodziców, a ogólną samooceną ich dzieci, oraz jej poszczególnymi wymiarami.