Im vorliegenden Band werden die wichtigsten translationswissenschaftlichen Ansätze und die daraus entwickelten Modelle für die Übersetzungskritik dargestellt und einer kritischen Revision unterzogen. Dabei wird dem Wandel Rechnung getragen, der sich derzeit in der Übersetzungslandschaft anbahnt und die Translatkritik vor neue Herausforderungen stellt. Ziel ist es, das Thema Evaluierung in einer Form anzusprechen, die es den Praktikern erlaubt, Modellbildung und Resultate auf ihre Arbeit zu beziehen, um so die Qualität von übersetzerischen Leistungen zu verbessern. Übersetzungsqualität wird zuallererst mittels übersetzungsdidaktischer Anstrengungen gesteigert. Deshalb werden die den einzelnen Modellen innewohnenden Möglichkeiten didaktischer Applizierbarkeit erwogen und Fragen nach ihrem Stellenwert in der universitären Lehre aufgeworfen. Übersetzungskritik. Modelle, Perspektiven, Didaktik (Problemy krytyki przekładu. Status - modele- dydaktyka) stanowi część monograficzną do podręcznika akademickiego wydanego również w Wydawnictwie Naukowym UAM p.t. Problemfelder der literarischen Übersetzungsanalyse. Lehr- und für studierende und Lehrende der Translationswissenschaft (Problemy analizy przekładu. Podręcznik dla studentów i wykładowców translatologii). Zawarte w nim refleksje naświetlają centralne problemy krytyki przekładu od strony nowych pozycji translatologii. Wyodrębnione zostały takie aspekty jak: status krytyki przekładu między teorią a praktyką tłumaczenia, przystawalność istniejących modeli krytyki przekładu do nowych form i zjawisk literackich (intermedialność tekstów literackich, formy multimedialne i multimodalne, literatura internetowa) oraz rola krytyki przekładu w dydaktyce. Proponowany w monografii model krytyki poszerza analizę interlingualną o wymiar intersemiotyczny. Podejście semiotyczne zakłada nowy paradygmat procesu tłumaczeniowego, bazujący na interpretacji, a nie na ekwiwalencji. Jest to model integracyjny, wyłączający takie formy przekładu jak tłumaczenie audiowizualne dla filmu i teatru oraz audiodeskrypcja, a tym samym adaptujący teorię przekładu do nowych wyzwań rzuconych przez dynamiczny rozwój pejzażu form literackich.