Sztuczna inteligencja należy niewątpliwie do najbardziej wpływowych i dynamicz­nie rozwijających się zjawisk współczesności. Na uniwersytetach są tworzone nowe kierunki stu­diów, a menadżerowie wprowadzają nieustannie najnowsze rozwiązania wykorzystujące sztucz­ną inteligencję do zarządzania przedsiębiorstwami, marketingu, reklamy i promocji, przy czym chodzi nie tylko o promocję różnych wystawionych na sprzedaż produktów materialnych i no­wych technologii, lecz także groźnych ideologii, niewyobrażalnych dotąd sposobów wpływania na myślenie ludzi, praktycznych sposobów przejmowania i sprawowania władzy. Nas interesuje znalezienie odpowiedzi na następujące pytania: Czy sztuczna inteligencja ma jakiś związek z po­sługą duszpasterską Kościoła, a jeśli tak, to w jakich obszarach tejże działalności? Jakie są walory sztucznej inteligencji możliwe do wykorzystania w duszpasterstwie, a jakie zagrożenia? Jeżeli są zagrożenia, to jakie wyzwania formacyjne należy podejmować w działalności zbawczej Kościoła? Próba odpowiedzi na te pytania zostanie podjęta na podstawie pierwszych, na razie nielicznych, wypowiedzi Urzędu Nauczycielskiego Kościoła i nieco liczniejszych już opracowań teologicznych tego zagadnienia.