This paper proposes the Transmaterial Flow Matrix (TFM) as a model for understanding creativity in the post-creative age. Drawing from Performative New Materialism, Radical Immanence, and Transmaterialism, it maps artistic becoming across three entangled axes: Inspiration, Manifestation, and Signification. Through case studies of artists such as Refik Anadol, Ruairi Glynn, and Anicka Yi, alongside Polish practitioners Agnieszka Kurant, and Roman Lipski, the TFM reveals creativity as a distributed field of material, perceptual, and algorithmic relations. Within this ecology, intuition operates as a current that connects human, machinic, and non-human agencies. Art emerges not as a product but as an event of entanglement, where matter, machine, and meaning co-compose reality. The framework translates new materialist philosophy into a spatial method for research, pedagogy, and curatorial practice. Keywords: Transmaterialism, AI, materiality, post-creative Abstrakt Autor artykułu proponuje Matrycę Przepływu Transmaterialnego (TFM) jako model rozumienia kreatywności w epoce postkreatywnej. Odwołując się do performatywnego nowego materializmu, radykalnej immanencji i transmaterializmu, TFM mapuje artystyczne stawanie się w poprzek trzech splątanych osi: inspiracji, manifestacji i znaczenia. Analiza studiów przypadku – twórczości Refika Anadola, Ruairi Glynna i Anicki Yi, a także polskich artystów Agnieszki Kurant i Romana Lipskiego, pozwala TFM przedstawić kreatywność jako rozproszone pole relacji materialnych, percepcyjnych i algorytmicznych. W tej ekologii intuicja funkcjonuje jako prąd łączący czynniki ludzkie, maszynowe i nieludzkie. Sztuka jawi się nie jako wytwór, lecz jako zdarzenie splątania, w którym materia, maszyna i znaczenie współtworzą rzeczywistość. Ramy te przekładają filozofię nowego materializmu na metodę przestrzenną dla badań, pedagogiki i praktyki kuratorskiej. Słowa kluczowe: transmaterializm, sztuczna inteligencja, materialność, post-kreatywność