Broniąc boskości Chrystusa, łatwo podkreślać i krytykować tendencję do redukowania lub przekształcania Jezusa do postaci mitycznego symbolu czy ponadczasowego archetypu, co prowadzi na terytorium kryptomonofizytyzmu. Podejście, w którym przesłania się lub zaniedbuje aspekt prawdziwego i pełnego człowieczeństwa Chrystusa, w tym Jego żydowskie pochodzenie, niesie za sobą pewne ryzyko. Ewangelie są niezbędnym źródłem podczas prowadzenia badań nad Jezusem jako postacią historyczną. Jak ujął to J.P. Meier, mają „zapobiegać udomowieniu Jezusa przez burżuazyjną formę chrześcijaństwa (…). Czytelnik, który chce poznać prawdziwego Jezusa, powinien natychmiast zamknąć tę książkę, ponieważ Jezus jako postać historyczna nie jest ani prawdziwym Jezusem, ani łatwą drogą do Niego. Prawdziwy Jezus nie jest dostępny i nigdy nie będzie” (tłum. wyd.). Ten cytat potwierdza znaczenie precyzyjnych badań nad tekstami Nowego Testamentu. Patrząc oczami świadków przekazywanych nam wydarzeń, możemy spotkać prawdziwego Jezusa Chrystusa, przedmiot i podmiot Ewangelii.