Kajian dialektal Melayu yang tergolong dalam bangsa Austronesia terus mendapat sambutan untuk dibincangkan oleh para ilmuan bahasa. Hal ini turut diteruskan dalam kajian dialektal dengan meneliti keakraban atau kekerabatan atau genealogi dialek yang berasal daripada sesuatu bahasa. Oleh itu, kajian varian dialek Melayu Jugra (DMJ) Selangor yang menggunakan analisis kualitatif komparatif ini diketengahkan untuk meneruskan kesinambungan kajian dialektal ini. Oleh itu, makalah ini tuntasnya ingin melihat sebahagian aspek fonologi dan rekonstruksi dalaman dengan melihat kekerabatan varian semasa dengan bahasa induknya iaitu Bahasa Melayik Purba (BMP). Justeru, objektif kajian ini ialah membandingkan konsonan dan separuh vokal antara BMP dengan DMJ dan membincang inovasi ataupun retensi yang berlaku dalam DMJ. Pendekatan yang diguna pakai bagi menjawab objektif kajian ini ialah pendekatan perbandingan tradisional dan reka bentuk kajian perbandingan kualitatif. Hasil perbandingan memperlihatkan 13 ciri inovasi fonologi ataupun perselisihan fonetik (teratur dan sporadik) dan retensi yang diturunkan dalam DMJ dalam varian semasa iaitu varian Bandar (VBNDR), Kelanang (VKLNG) dan Permatang Pasir (VPP). Hasil persamaan dan perbezaan yang wujud antara kawasan terutamanya ini dapat mengukuhkan lagi hujah yang menyokong bahawa DMJ adalah daripada kelompok BMP. Justeru, penyelidikan ini secara tidak langsung membantu menambah dan memperlihatkan keterikatan jalinan kesinambungan kajian linguistik bandingan terhadap dialek Melayu yang berada di bawah rumpun Austronesia melalui maklumat retensi yang diperoleh dalam DMJ daripada BMP. Sehubungan itu, DMJ perlu dipelihara dan dibukukan agar warisan negeri Selangor tidak hilang ditelan arus zaman.