Na ogół i reżyserzy, i producenci traktują czołówki i inne napisy jako zło konieczne, nie przywiązując większej wagi do ich wyglądu, kroju liter, dynamiki i możliwości tworzenia nastroju. Autor skupia się na kilku przykładach filmowych ujawniających twórcze podejście do stylistyki i konstrukcji sekwencji otwierających film, przeznaczonych zwykle na prezentację tytułu oraz nazwisk twórców, współpracowników i aktorów. Przywołuje w tym celu twórczość Saula Bassa (autora słynnego Zawrotu głowy Alfreda Hitchcocka), Pablo Ferro (Dr Strangelove, Bullitt, Nocny kowboj), Stephena Frankfurta (Zabić drozda) czy Maurice’a Bindera (Barbarella; Prywatne życie Sherlocka Holmesa), a także Kyle’a Coopera, który stworzył słynną sekwencję otwierającą Seven Davida Finchera.