Taszycka przybliża twórczość brytyjskiego reżysera wraz z charakterystycznymi dla niej wątkami i motywami koncentrując się na analizie dwóch jego filmów: Walkabout i Nie oglądaj się teraz. Wybierając dzieła, których tematyka skupia się wokół sytuacji granicznych – inicjacji i śmierci, autorka bada filmowy świat Roega wraz z cechującą go – obecną na różnych poziomach – ambiwalencją, jako kategorią najbardziej adekwatną do opisu twórczości tego reżysera. Przywołując opinie innych krytyków filmowych, a także posiłkując się własnymi badaniami, Taszycka proponuje opisaną przez Andrzeja Zalewskiego w kontekście kina postmodernistycznego strategiczną dezorientację jako metodę pracy Nicolasa Roega, co stawia tego twórcę w rzędzie reżyserów poprzedzających swoją twórczością kino postmodernistyczne.