Książka Iwony Sowińskiej Polska muzyka filmowa 1945-1968 to ewenement zarówno na polskim, jak i międzynarodowym rynku wydawniczym i w piśmiennictwie filmoznawczym. Pisano wprawdzie o muzyce filmowej, lecz jeśli były to książki, to stricte teoretyczne, a w studiach i rozprawach pisano o kompozytorach, dziełach bądź wybranych problemach. Aspekt historyczny pojawiał się w tych ujęciach nader rzadko. Książka Sowińskiej ujmuje kwestię muzyki filmowej, przedmiotu ze swej natury trudno uchwytnego, zarówno w kontekście synchronicznym, jak i diachronicznym. Ponadto, jak pisze Helman, Sowińska w swojej pracy łączy znajomość historii kina ze znajomością muzyki – ta podwójna kompetencja sprawia, że jej książka stanowi wydawnictwo równie ważne, co wyjątkowe.