Archiwum Mersika–Tenenbauma to zbiór dokumentów kolekcjonowany w getcie białostockim w latach 1942–1943 przez grupę związaną z działaczami podziemia Cwim Mersikiem i Mordechajem Tenenbaumem, zawierający relacje, dzienniki, akta Rady Żydowskiej, ulotki, listy, dokumenty osobiste. Materiały te zostały ukryte poza gettem u Polaka, dr. Bolesława Filipowskiego, w 1943 r. i odnalezione w 1944 lub 1945 r. przez Lejba Blumentala, brata zmarłego Izraela Blumentala, który pośredniczył w ukryciu dokumentów. Część zachowanych materiałów została sprzedana Centralnej Żydowskiej Komisji Historycznej i do dziś znajduje się w Archiwum Żydowskiego Instytutu Historycznego w Warszawie, część zaś dotarła do Komisji w odpisach, a oryginały zostały wywiezione do Izraela, gdzie są rozproszone w różnych ośrodkach. Zagadką pozostaje, jak znaczna część Podziemnego Archiwum została przekazana niezidentyfikowanym grupom i zaginęła.