Mimo że we Francji nie ma prawdziwego centrum studiów nad Zagładą, liczba publikacji dotyczących losów Żydów podczas II wojny światowej jest znaczna. Od kilku lat można wyróżnić kilka podstawowych zakresów tych badań. Historycy francuscy, którzy długo skupiali się przede wszystkim nad reżimem Vichy, powrócili do analizy mechanizmów nazistowskiej machiny. W przypadku Francji analizowano głównie wyspecjalizowane instytucje pełniące określoną rolę wobec społeczności żydowskiej, najczęściej lokalne. Z czasem coraz więcej ocalonych odchodzi, a ich wspomnienia, na ogół w postaci pamiętników lub pisanych współcześnie do zdarzeń dzienników, pojawiają się, odkryte po sześćdziesięciu latach.