Cel Celem artykułu jest przybliżenie pojęcia komercjalizacji oraz specyfiki procesów komercjalizacyjnych w obszarze nauk społecznych. Zgodnie z koncepcją tzw. trójkąta wiedzy, która jest podstawą formułowania współczesnych polityk naukowych, uczelnia powinna integrować trzy obszary działalności: badania, edukację oraz innowacje. Jedną z aktywności, która służy temu celowi jest komercjalizowanie efektów prowadzonych prac badawczych. Komercjalizacja może przebiegać w sposób bezpośredni, kiedy uczelnia samodzielnie lub za pośrednictwem spółki celowej zajmuje się wdrażaniem wyników badań. Proces ten może również przybrać formę pośrednią, gdy implementowaniem efektów prac badawczych zajmuje się specjalnie powołany do tego celu podmiot (tzw. spółka odpryskowa, ang. spin-off), który prowadzi swoją działalność opierając się na zasadach rynkowych. Tezy 1) Efekty badań z zakresu nauk społecznych są niesłusznie uznawane za nieposiadające potencjału komercjalizacyjnego. 2) Badacze angażujący się w działalność związaną z komercjalizacją pośrednią stoją przed licznymi wyzwaniami kompetencyjnymi oraz organizacyjnymi. Konkluzje Na przykładzie realizacji projektu dotyczącego opracowania platformy do tworzenia, udostępniania oraz oceny psychologicznych interwencji online DESMoPsI (nazwa rynkowa: Beviado), który był realizowany w latach 2015–2018 na Wydziale Psychologii SWPS Uniwersytetu Humanistycznospołecznego w Warszawie, wskazano szereg wyzwań przed jakimi stają badacze decydujący się na pośrednią formę komercjalizacji efektów swojej pracy badawczej. Szczególnej uwagi ze strony przedstawicieli środowiska akademickiego wymaga między innymi: uwzględnianie uwarunkowań rynkowych prowadzonej aktywności, rozwijanie umiejętności komunikacyjnych, a także podnoszenie poziomu wiedzy z zakresu prawa i finansów.