Türkiye, inşa ettiği kimlik ve ulus devlet anlayışına potansiyel tehdit ürettiği gerekçesiyle Irak Kürt bölgesiyle olan ilişkilerinde cumhuriyetin kuruluşundan itibaren güvenlik odaklı bir ilişki biçimi benimsemiştir. 1980’lerde PKK’nın Irak’ın kuzeyine yerleşerek Türkiye’ye saldırılar gerçekleştirmesi ve daha sonraki süreçlerde Ortadoğu bölgesindeki savaş ya da iç savaşlar nedeniyle meydana gelen ciddi değişimlerin Irak’ın kuzeyine yansımaları sonucu ortaya çıkan yapıların Türkiye’ye varoluşsal bir tehdit unsuru olarak değerlendirilmesi, ilişkilerin tarihsel olarak güvenlikleştirilmesinin en önemli nedenleri olmuştur. Bununla birlikte, uzun yıllardır süregelen güvenlik odaklı ilişki biçimine 2000’li yılların ikinci yarısından itibaren son verilmiştir. Bu bağlamda, Türkiye Irak Kürt Bölgesel Yönetimi ilişkilerinde, 2008-2016 arası dönemde, ciddi değişimler görülmüştür. İlişkilerde meydana gelen bu paradigma değişikliği ile birlikte daha önce “güvenlik” konusu olarak değerlendirilen birçok konu ya da sorun siyaset alanına taşınarak güvenliksizleştirilmiştir. Yüksek düzeyli temaslar, enerji alanındaki işbirliği, IŞİD’e karşı mücadele ve eğitim alanındaki işbirliği söz konusu dönemdeki güvenliksizleştirmelerin ana temasını oluşturan başlıca unsurlar olmuştur.