Hz. Peygamber ile ilgili edebî türlerden biri mi‘râciyelerdir. Hz. Peygamber’in Mescid-i Harâm’danMescid-i Aksâ’ya gelmesini ve ardından Sidre-i Müntehâ’ya yükselip Cenab-ı Allah ilegörüsmesini konu edinen mi‘râciyeler manzum ve mensur olarak kaleme alınmıslardır. Arap veFars edebiyatında da örnekleri olan bu tür, Türk edebiyatında en çok islenen mevzulardan biriolmustur. Farklı nazım sekilleri ile müstakil mi‘râciyeler yazıldıgı gibi divanlarda ve mesnevîlerdede bu mevzuya yer verildigi görülmüstür. Özellikle XVII. ve XVIII. yüzyıllarda bu türe ilgiartmıs, pek çok sair bu türde bir manzume kaleme almıstır.Bu gelenege istirak eden sairlerden biri XVII. asrın sonu XVIII. asrın baslarında yasamısolan Bosnalı Sâbit, biri de XIX. yüzyılda yasamıs olan #zmirli Hasan Servet’tir. Sâbit, Divanındakaside nazım sekli ile bir mi‘râciye yazmıs, Hasan Servet de Sâbit’in Mı‘râciye’sine tahmisyazmıstır. Bu çalısma Hasan Servet’in, Sâbit’in Mı‘râciye’sine yazdıgı ve müstakil olarakyayımladıgı tahmisi ihtiva etmektedir.