1990’lı yılların ardından Rus edebiyatı, hızla değişen sosyo-politik ortamda bireyin yabancılaşmasını, ahlaki çözülmeyi ve geleneksel değerlerin yo oluşunu konu alan eserlerle dikkat çekmiştir. Bu bağlamda, çağdaş Rus edebiyatının önde gelen temsilcilerinden Valentin Grigoryeviç Rasputin’in kaleme aldığı İvan’ın Kızı, İvan’ın Annesi adlı uzun öykü, söz konusu dönüşüm sürecini bireysel ve toplumsal boyutlarda ele alan çarpıcı bir metindir. Bu çalışmada, eserdeki temalar sosyo-psikolojik bir bakış açısıyla incelenmekte; modern yaşamın yol açtığı ahlaki çöküş, adalet sistemine duyulan güvensizlik, kimlik krizi ve geleneksel değerlerin yitimi gibi olgular hem karakterler arası ilişkiler hem de toplumun genel yapısı üzerinden analiz edilmektedir. Eserde, özellikle adalet arayışındaki başarısızlık ve bireylerin kendi adaletlerini sağlama çabası ön plana çıkar. Başkahraman Tamara İvanovna’nın, kızı Svetlana’nın bir Kafkasyalı tarafından tecavüze uğraması sonrası yaşadığı hayal kırıklığı, adalet sisteminin çöküşünü ve bireyin sistem karşısındaki çaresizliğini gözler önüne serer. Rasputin, yozlaşmış adalet anlayışını sembolik olarak “pazar” metaforu üzerinden işlerken yabancı kültürlere duyulan aşırı merakın bireyin kendi kimliğini küçümsemesine nasıl neden olduğunu da eleştirir. İvan’ın Kızı, İvan’ın Annesi, post-Sovyet Rusya’da yaşanan kültürel, etik ve toplumsal dönüşümlere dair derinlikli ve eleştirel bir okuma sunmakta; modernite karşısında zayıflayan geleneksel yapının birey üzerindeki yıkıcı etkilerini gözler önüne sermektedir.