W latach 2003–2005 w GD Felin Akademii Rolniczej w Lublinie przeprowadzono jednoczynnikowy, mikropoletkowy (powierzchnia poletka 1 m-2) eksperyment (trzy kombinacje w czterech powtórzeniach) ze ślazowcem pensylwańskim. W doświadczeniu zastosowano dwa środki chwastobójcze (Goltix 70 WG i Treflan 480 EC) oraz wariant kontrolny, w którym nie stosowano żadnych zabiegów pielęgnacyjnych. Każdego roku w drugiej dekadzie lipca oznaczano skład gatunkowy, liczebność i powietrznie suchą masę chwastów na każdym poletku. Ślazowiec wysiewano w ostatniej dekadzie kwietnia. Po wschodach i w końcu wegetacji liczono rośliny ślazowca i na tej podstawie określano polową zdolność wschodów oraz przeżywalność roślin. Zbiory ślazowca przeprowadzano w listopadzie i określano plon suchej masy.Zastosowane w eksperymencie herbicydy ograniczały skład gatunkowy, liczebność oraz po-wietrznie suchą masę chwastów. Wpływały negatywnie na polową zdolność wschodów ślazowca, natomiast zwiększały przeżywalność roślin oraz plon suchej masy.