Modern dönemin bir uygulaması olarak bilinen karantinanın ortaya çıkış süresine bakıldığında ortaçağa kadar gidilmesi gerekmektedir. İsim ve köken bakımından İtalya menşeili olan karantinayı ortaya çıkartan gelişme ise Kara Ölüm süreci olmuştur. Tarihte ki en büyük pandemilerden olan ve Avrupa’da milyonları yok eden Kara Ölüm sırasında, İtalyan kent devletlerinde oluşturulmaya çalışılan izolasyon politikaları karantina sürecini başlatan gelişmeler olmuştur. Karantina uygulamasının öncü adımları olarak değerlendirilebilecek bu gelişmelerin ardından 1377 yılına gelindiğinde ilk kez karantina politikası belirlenerek yasal bir mevzuat hazırlanmıştır. Ragusa’nın (bu günkü Dubrovnik) başhekimi Jacob of Padua’nın telkinleri sonucu Büyük Konsey tarafından 27 Temmuz 1377’de ilk kez otuz gün boyunca karantina uygulamasının başlatılmasını belirten yasa çıkartılmıştır. Devlet tarafından uygulanan izolasyonun salgının yayılma hızını kestiğinin anlaşılması ise karantina sürecini kalıcı şekilde başlatan gelişme olmuştur. İzolasyon sürecinin kısa süre sonra otuzdan kırk güne çıkarılması karantinanın isimsel ve kavramsal olarak standart uygulama halini almasını ve modern döneme de bu şekilde taşınmasını sağlamıştır.