Tarih boyunca süregelen bir ikiliğin; aristokrasi ve halk ikiliğinin ana tanrıça tarafından uzlaştırılmasının müzikle ilişkili görsel bir takdimi olarak değerlendirebileceğimiz Anadolu’dan bir yapıt, tarihin sembolik anlamda en eski müzik yarışmasının bir temsili olarak da okunabilir; Kybele(ana tanrıça) heykelinin iki yanında Kuret rahibi elinde bir lir, Korybant rahibi ise kaval-aulos ile gösterilmiştir. Friedrich Nietzsche, “Tragedya’nın Doğuşu” adlı eserinde, yaratıcılığın iki tanrının simgelediği iki karşıt varlığın birleşmesinden doğduğunu belirtir. Bu tanrılar Apollon ve Dionysos’dur. Athena, aulosu bulmuştur ama çalarken yüzünün deredeki aksinde nasıl çirkinleştiğini görerek öfkeyle atıp, onu alanı cezalandırmak için ant içmiştir. Aulosu bulup çalan, sesini çok seven Marsyas, Apollon’un liriyle yarışmayı göze almıştır. Bu müzik yarışmasının sonundaki korkunç ceza, tanrılar lehine verilmesiyle gerçekleşmiştir ve aslında tanrısal gidişe karşı durmanın cezalandırılmasıdır. Tarih boyunca sürecek olan ikiliğin temsili olarak birçok sanat yapıtı bu yarışmayı anlatır. Bu çalışma müzik yarışmasının esiniyle yapılmış sanat yapıtlarının ardında bir müzik aletinin gelişimini de ortaya koyma çabasındadır.