Praca salezjańska w Polsce była powiązana z pracą parafialną, co gwarantowało większą stabilność obecności salezjańskiej. Aż do drugiego świata querrá parrotchic wg campania zawsze były związane z różnymi organizacjami charytatywnymi. W miastach też było podobnie jeśli w trzech obecnościach duszpasterskich funkcjonowały tylko oratoria. Sytuacja zmieniła się w czasie okupacji niemieckiej i po II wojnie światowej. Aby przetrwać, salezjanie zajęli się duszpasterstwem także w małych parafiach gdzie pracował tylko jeden współbrat. Z jednej strony salezjanie pomagali tępemu duchowieństwu diecezjalnemu inne zapewniały pracę i możliwość utrzymania. Działalność parafialna dotyczyła ok w pewnym sensie jako sposób na przetrwanie i kłopoty. Po jakimś canibimente upadek reżimu komunistycznego w Polsce na mapie salezjańskiej szkoły, domy spokojnej starości, ośrodki młodzieżowe.