U tekstu se pomoću teorije nacionalizma analiziraju temeljne ideje konzervativne‎ revolucije. To se čini rekonstrukcijom osnovnih teza političke misli Thomasa ‎Manna, Arthura Moellera van den Brucka, Ernsta Jüngera, Oswalda Spenglera‎i Carla Schmitta. Analizira se način na koji se tumačio odnos jezika i nacije, rata ‎i nacije, liberalizma i nacije, te odnos nacije spram Zapada. Pokazalo se da ‎se smatralo da se u jeziku zrcali duh nacije, da se rat smatrao temeljem nacionalnog ‎identiteta, da se liberalizam smatrao glavnim idejnim neprijateljem njemačkog ‎nacionalnog identiteta te da se odbacivao Zapad, a hvalili Rusija i Dostojevski.‎ Zaključeno je da su osnovu ideologije konzervativne revolucije činili‎ njemački nacionalizam i odbacivanje liberalizma. Istaknuto je da su konzervativni ‎revolucionari zagovarali diktaturu, ali ne i povratak na stari režim monarhije,‎ nego autoritarnu konzervativnu utopiju. Utopijske značajke konzervativne ‎revolucije i danas čine njezine ideje privlačnima radikalnoj desnici.‎