Heykelin degisim sureci 20. Yuzyilin basindan itibaren malzeme dagarciginin genislemesine bagli oldugu kadar kaideden inip, dogrudan alana acilan formlarini bulguladigi surecle baslar. Kaide geleneksel heykel formunda fiziksel bir tasiyici gorevi gormus ve bu fiziksel elemanin varligi heykel tarihinde onemli bir donem varligini surdurmustur. Kaide ve kutlesel heykel iliskisiyle ortaya cikan uc boyutlu form anlayisi zamanla heykel geleneginin kendisi haline gelmistir. Bu heykel tipi 20. Yuzyila kadar heykel sanatinin genel formudur. Heykel sanati ayaklari yerden kesildiginde, diger bir deyisle kaidesinden indiginde formsal dil zenginligine ve yeni form anlayislarina kavusmustur. Kaidesiz mekana acilan heykel, geleneksel dik formlari disinda mekanla ve yeni malzemeleriyle yeni iliskiler kurdugu gibi gunumuzde mekan ve nesne baglamina donusen cesitli ilgilerin de temelini olusturmustur.