Her zaman insanın ve hayatın bir parçası olarak kabul edilen şiddet; doğal olarak söylemin ve dolayısıyla da yazının bir parçası olarak insanlık tarihinin ana temalarından birisini oluşturmuştur. Güç ve baskı uygulanarak insanlara bedensel veya ruhsal zararlar veren, bireysel veya toplu hareketlerin tümü olarak adlandırılan şiddet; özel veya kolektif, dolaylı veya doğrudan, cürümsel veya kamusal açılardan incelenebilir. Hepsinin ortak noktası ise bir tarafın diğer tarafı veya doğrudan bireyi şiddet yoluyla baskı altına alması ve ötekileştirmesidir. Klasik Yunan’dan itibaren yazının ana temalarından biri olan ve özellikle Homeros, Aiskhülos, Sofokles ve Euripides gibi ozan ve yazarların tüm eserlerinde sergilenen şiddet, insan ve iktidarın özüne de bir ayna tutma görevi üstlenmiştir. Bu çalışmada Batı edebiyatının temel taşları olarak konumlandırılan Homeros’un İlyada ve Odysseia isimli eserleri ile antik dönemin üç büyük tragedya yazarı Aiskhülos, Sofokles ve Euripides’in oyunlarında şiddetin izdüşümleri tartışılarak Batı edebiyatına yön veren baskın temalardan birisinin şiddet olduğu ortaya çıkarılacaktır